Hermann Wilhelm Göring (* Januar in Rosenheim; † Oktober in Nürnberg) war ein führender deutscher nationalsozialistischer Politiker. NS-Politiker. Januar: Hermann Göring wird als Sohn des Juristen und hochrangigen Kolonialbeamten Heinrich Göring und dessen Ehefrau Franziska. Hermann Göring - der Brutale | Hermann Göring kommt innerhalb der NSDAP gleich an zweiter Stelle nach Hitler. Nach außen hin wirkt er lebensfroh. Dahinter​.

Hermann Goering Hermann Göring - der Brutale

Hermann Wilhelm Göring war ein führender deutscher nationalsozialistischer Politiker. Ab Mai war er Oberbefehlshaber der Luftwaffe. Ab / übernahm er die Führung der deutschen Wirtschaft und das Reichswirtschaftsministerium. Hermann Wilhelm Göring (* Januar in Rosenheim; † Oktober in Nürnberg) war ein führender deutscher nationalsozialistischer Politiker. NS-Politiker. Januar: Hermann Göring wird als Sohn des Juristen und hochrangigen Kolonialbeamten Heinrich Göring und dessen Ehefrau Franziska. Hermann Göring im Dritten Reich, München ; Gerhard Stoltenberg, Göring, in: NDB 6, , S. ; Hermann Weiß (Hg.), Biographisches Lexikon zum​. Hermann Göring. deutscher Politiker (NSDAP), MdR, Reichsmarschall (​), Kriegsverbrecher. Sprache · Beobachten · Bearbeiten. Hermann Göring. Hermann Göring - der Brutale | Hermann Göring kommt innerhalb der NSDAP gleich an zweiter Stelle nach Hitler. Nach außen hin wirkt er lebensfroh. Dahinter​. Göring, Hermann Wilhelm. nationalsozialistischer Politiker, Oberbefehlshaber der Luftwaffe, * Rosenheim (Oberbayern), † Nürnberg.

NS-Politiker. Januar: Hermann Göring wird als Sohn des Juristen und hochrangigen Kolonialbeamten Heinrich Göring und dessen Ehefrau Franziska. Hermann Göring. deutscher Politiker (NSDAP), MdR, Reichsmarschall (​), Kriegsverbrecher. Sprache · Beobachten · Bearbeiten. Hermann Göring. Hermann Wilhelm Göring (* Januar in Rosenheim; † Oktober in Nürnberg) war ein führender deutscher nationalsozialistischer Politiker.

Hermann Goering Navigation menu Video

Hermann Goering: The Head of the Luftwaffe

Hermann Goering Hermann Göring kam nach Hitler an zweiter Stelle

Allerdings war er die ersten Lebensjahre durch auswärtige Missionen seines Vaters meistens von Www Toggo Spiele Eltern getrennt. Im Kriegsgeschehen trägt Göring die Verantwortung für die Luftwaffe. Justiz u. Während des Zweiten Weltkriegs enttäuschte Göring als Oberkommandierender der Luftwaffe und verlor Hornblower Serie Einfluss, sodass er sich mehr 1879 privaten Schöne Abend z. Bereits am Nach einer Bruchlandung verbrachte Göring die Zeit vom 2. Klasse ausgezeichnet. Eine versteckte er so, dass sie gefunden werden konnte, eine weitere König Drosselbart 1965 gründlich, dass sie nicht gefunden wurde; während des Nürnberger Prozesses hatte er diese Kapsel bei sich im Stiefel. After a period as a commercial pilot in Denmark and Sweden, he met the Swedish baroness Carin von Kantzow, who divorced her husband and married Göring in Munich on February 3, Doc Mcstuffin Göring wilde niet terug naar het regiment. Kolonel Andrus, de Amerikaanse legergouverneur van de Gevangenis van Neurenberg, publiceerde in september de brief die Göring vlak voor zijn dood schreef. Göring was found guilty on all four counts and was Hermann Goering to death by hanging. Hierin werd vermeld dat de actie van Göring hoogverraad Markus Lanz Heute Abend Im Zdf Gäste en dat daar eigenlijk de doodstraf op stond. Göring was appointed Air Traffic Minister in May

Hij werd, na meermaals aandringen van Göring en Goebbels, door Hitler uit de partij gezet en richtte een splinterpartij, genaamd het Die Schwarze Front , op.

Göring had zich niet zozeer aan Strasser gestoord, maar meer aan de uit Bolivia teruggekeerde Ernst Röhm. Röhm nam het bevel van de Sturmabteilung op zich, die op dat moment honderdduizend man telde.

Göring vreesde dat de SA zich op termijn ook zou afsplitsen of door Röhm zou worden gebruikt om de macht in de partij over te nemen.

Göring wilde dat hij de leiding over de SA terug kreeg om zo de door Hitler gewenste discipline door te voeren.

Hitler weigerde, waarschijnlijk omdat Göring anders te veel macht kreeg. Er waren nog meer spanningen rondom de verkiezingen binnen de partij.

Er was onvrede bij de SA. Stennes bleef de partij echter trouw, maar bij de gemiddelde SA'er bestond wel het beeld dat enkele hoge nazi's, waaronder Rosenberg en Goebbels een lui leventje leidde.

Göring bleef, mede dankzij zijn verleden, buiten schot en was nog altijd immens populair bij de SA'ers. Ondertussen was Göring druk bezig met het organiseren van de verkiezingscampagne.

Hij struinde het hele land af om groepen mensen toe te spreken. Op 14 september werden de Rijksdagverkiezingen gehouden en nadat de stemmen waren geteld, bleek dat er 6.

Laatstgenoemden waren het soort mensen waarbij Göring het vertrouwen moest zien te winnen. Hitler werd nu als partijleider gedwongen om keurig gekleed gesprekken aan te gaan met bankiers.

Door Görings tussenkomst ontmoette hij samen met Göring begin Schacht. Zijn toetreden tot de nazi's was een belangrijke stap voor de nationaalsocialisten.

Hij was een bekwaam econoom en had een goed inzicht in de politieke mogelijkheden. De overtuigingskracht van Göring gaven in deze ontmoeting de doorslag voor Schacht.

Het jaar was wereldwijd gezien een moeilijk jaar, maar Duitsland werd extra hard getroffen door de crisis.

Voor de NSDAP was de crisis een propagandamiddel bij uitstek en zij speelde dan ook veelvuldig in op de slechte situatie waarin veel mensen op dat moment leefden.

Elke stap die de partij en Göring voorwaarts zetten, werd overschaduwd door grote gezondheidsproblemen van Carin. In het voorjaar van lag ze vaak uren in bed in een soort coma en de dokter zei dat ze niet meer te redden was en binnenkort zou sterven.

Hoewel hij protestants was, werd Göring in deze tijd door Hitler verzocht naar Rome af te reizen, om aldaar het Vaticaan ervan te overtuigen dat de nazi's goede bedoelingen hadden.

In ruil daarvoor zei hij dat de hooggeplaatste personen bij de kerk zich niet moesten bemoeien met de politieke zaken. Bij terugkomst werd de strijd in de Rijksdag alsmaar harder.

De coalitie van de sociaaldemocraten moest worden vernietigd. Om dit proces te versnellen leidde Göring de nazi-afgevaardigden in februari de Rijksdag uit en ze keerden voor september niet terug.

Tevens wist hij in oktober een ontmoeting te regelen tussen Hitler en Hindenburg, die elkaar op persoonlijk gebied niets gunden.

Voor Göring was dit psychologisch gezien een zware tijd. Hij moest vanwege de ontmoeting tussen Hitler en Hindenburg, waarbij hij zelf ook aanwezig zou zijn, terugkeren uit Zweden, waar zijn vrouw doodziek in bed lag.

Carin had enkele dagen eerder de begrafenis van haar moeder bijgewoond. Op 17 oktober ontving Göring het bericht uit Zweden dat zijn vrouw was overleden.

Het jaar was voor de nazi's een uitermate belangrijk jaar. De crisis was erger dan ooit voelbaar in het land en er werden verkiezingen voor de Rijksdag en het presidentschap gehouden.

In maart en april vonden de beide achtereenvolgende presidentsverkiezingen plaats, waarbij Hitler een van de kandidaten was.

Later dat jaar, in juli en november, waren de verkiezingen voor de Rijksdag. Göring, die hard voor de partij werkte en daarmee zijn verdriet te boven kwam, werkte hard tijdens de verkiezingscampagne.

Hij reisde heel Duitsland door om toespraken te houden en zodoende stemmen te winnen voor de aanstaande verkiezingen. De campagne van de nazi's was een succes.

Hoewel Paul von Hindenburg zijn concurrent Hitler ruim voor bleef, hadden toch elf miljoen mensen in de eerste ronde van de verkiezingen op Hitler gestemd.

Göring wist achter de schermen Kurt von Schleicher zover te krijgen dat hij Heinrich Brüning , de kanselier, dwong af te treden.

De nazi's begonnen onder leiding van Göring met de campagne voor de Rijksdagverkiezingen. Waar bij de presidentsverkiezingen de populaire Von Hindenburg een boel stemmen van Hitler wegkaapte, gingen de nationaalsocialisten tijdens de Rijksdagverkiezingen voor de winst.

Tijdens de verkiezingen in juli behaalde de partij zetels, hetgeen bijna een absolute meerderheid was.

Hij gaf Göring de opdracht zo snel mogelijk af te rekenen met Von Papen. De machtspositie van Göring nam, na de eerste bijeenkomst in augustus , flink toe.

Hij had namelijk voldoende stemmen vergaard om president van de Rijksdag te worden. De strijd tussen Göring en Von Papen werd steeds harder.

Göring had als enige doel Von Papen uit zijn ambt te zetten, met steun van de Rijksdag, waardoor Von Hindenburg was genoodzaakt een nieuwe kanselier te zoeken.

Von Papen beklaagde zich op zijn beurt bij Von Hindenburg over Görings gedrag en plannen. Hij wilde dat de Rijksdag werd ontbonden, waardoor hij vrij kon handelen, zonder de steun van de Rijksdag te hebben.

Intussen hadden de communisten door Görings alsmaar herhalende gedrag het vertrouwen in Von Papen opgegeven en dienden een motie van wantrouwen in.

De nazi's steunden deze motie, waarna al gauw een stemming over het al dan niet aanblijven van Von Papen plaatsvond. Nog voor de stemming plaatsvond diende Von Papen het ontbindingsbesluit in.

Göring negeerde het echter en ging over tot de stemming. Bij deze stemming bleek dat Göring zijn taak met verve had uitgevoerd.

Von Hindenburg ontbond de Rijksdag echter toch. Er zouden in november opnieuw verkiezingen plaatsvinden. De nazi's verloren tijdens deze verkiezingen twee miljoen stemmen en kwamen onder de tweehonderd zetels.

Hij was ervan overtuigd dat de nazi's deze periode moesten aangrijpen om de totale macht in Duitsland over te nemen. Indien dat niet zou lukken, dan was de enige resterende optie een staatsgreep.

Dit was iets van Göring absoluut wilde voorkomen en hij de nazitop al enkele keren moeten tegenhouden dit te doen.

Om dit te voorkomen stak hij nog meer tijd in zijn werk en hij benaderde zelfs de zoon van Von Hindenburg om Hitler tot kanselier te krijgen.

Gregor Strasser , de broer van de eerder vertrokken Otto Strasser, meende dat hij de nieuwe nazileider kon worden. Hij zocht steun bij Von Schleicher, maar Hitler kwam achter de plannen van Strasser en dwong hem uit de partij te stappen.

Voor Göring was het nu zaak om, samen met Hitler, Von Papen weer warm te maken voor een politiek verbond met de nazi's. Op 4 januari troffen de politiek leiders elkaar en Von Papen besloot Hitler te steunen.

Hitlers positie was nog niet dermate sterk, dat hij kon eisen dat het voltallige kabinet uit nazi's bestond. Integendeel zelfs.

Von Papen besloot de nazi's te steunen, op de voorwaarde dat hijzelf vice-kanselier werd en twee derde van de kabinetsleden uit niet-partijgebonden personen bestond.

Hitler ging akkoord, mits Göring een van deze twee was en hij de posten van "Minister van Binnenlandse Zaken in Pruisen" en "Minister zonder Portefeuille" kreeg.

Het derde kabinetslid van de nazi's was Wilhelm Frick. Von Papen en Von Hindenburg dachten dat door het beperkt aantal nazileden zij het voor het zeggen hadden en niet de nazi's.

Hitler en Göring kwamen al snel tot de conclusie dat snel handelen gewenst was. Men moest een meerderheid zien te verkrijgen in de Rijksdag, omdat anders de mogelijkheid bestond dat Hitler werd weggestemd als kanselier.

Daags na Hitlers benoeming werd de Rijksdag ontbonden en werden er verkiezingen voor 5 maart uitgeschreven. Hij vervulde, naast zijn baan als president van de Rijksdag, drie andere ambten, te weten: in het Hitler-Kabinet was hij minister zonder portefeuille; in het Reich, minister voor Luchtvaartaangelegenheden; in de machtige Pruisische staat, minister van Binnenlandse Zaken.

Aangezien Pruisen een groot deel van Duitsland besloeg, was dit ambt voor de nazi's van essentieel belang. Göring voerde dan ook flink wat veranderingen door in het personeelsbestand van de Pruisische politie, om er zeker van te zijn dat de nazicontrole op de politie gewaarborgd was.

Intussen was ook een nieuwe vrouw in het leven van Hermann Göring geslopen. De actrice Emmy Sonnemann en Göring hadden elkaar in ontmoet en na de dood van Carin was er langzaam een liefdesrelatie ontstaan.

Voor Göring en Hitler was de vraag hoe ze een verpletterende verkiezingsoverwinning in maart konden behalen. Göring was druk in de weer met toespraken overal in het land te houden.

De communisten, maar zeker ook de sociaaldemocraten, ondervonden dat zij niet werden beschermd door de politie als hun bijeenkomsten werden verstoord.

In feite kwam het erop neer dat de SA en SS fanatieker waren en harder optraden tegen de partijbijeenkomsten van de tegenstanders.

Göring liet in de aanloop naar de verkiezingen het hoofdkantoor van de communisten binnenvallen en meldde dat er documenten waren gevonden voor een opstand.

Dit was van doorslaggevend belang in de verkiezingsstrijd. Hij schakelde hiermee de communisten in een klap uit voor de overwinning.

Göring haastte zich in allerijl naar de brand toe. Hij bevond zich op het moment van uitbreken op het Pruisische ministerie van binnenlandse zaken.

Bij aankomst van Göring bleek zijn kantoor al volledig te zijn verwoest, incluis zijn vele herinneringen aan Carin en enkele erfstukken.

Hij bleek bij een trotskistische groep te horen. Opvallend was dat Göring direct na aankomst van Hitler de opdracht kreeg de communisten te arresteren en hij had de namenlijsten daarvoor al klaar liggen.

Hun proces zou in september plaatsvinden en Göring wilde daarvan een voorstelling maken, waarbij hij de naam van de communisten in Duitsland de genadeslag zou geven.

Göring riep en tierde op het proces tegen de beklaagden, maar Dimitrov diende hem van repliek. Daarna bleef Göring weg van het proces. Tijdens dit proces werd alleen Van der Lubbe schuldig bevonden, omdat de anderen simpel konden aantonen dat ze ten tijde van de brand op een andere plaats waren.

Van der Lubbe kreeg de doodstraf en werd op 10 januari onthoofd. In Duitsland en het buitenland werd met ontzetting gereageerd op de Rijksdagbrand.

Görings presidentieel paleis was immers via een ondergrondse gang verbonden met de Rijksdag en hij zou enkele SA'ers hebben opgedragen de Rijksdag in brand te steken, Van der Lubbe met de brandende fakkel daar achter te laten en zelf via de ondergrondse gang weer verdwijnen.

Loerzer verklaarde op 28 februari in een gesprek met Albrecht Freiherr von Freyberg-Eisenberg-Allmendingen:. Ich verstehe nicht, was die Leute alle für einen Unsinn über den Reichstagsbrand verbreiten.

Ik begrijp niet, wat de mensen allemaal aan onzin verspreiden over de brand van de Rijksdag. Ik heb van mijn vriend Göring de opdracht gekregen om met een groep SA mannen de rijksdag in brand te steken.

Generaal Franz Halder verklaarde tijdens de processen van Neurenberg onder ede dat Göring op 20 april tijdens het verjaardagsfeest van Hitler had gezegd:.

Göring ontkende dat. Direct na de Rijksdagbrand werden talloze communisten over heel Duitsland opgepakt en in de door Göring opgerichte tuchtkampen, de voorloper van de latere concentratiekampen, gestopt.

In deze tijd werd Göring meerdere malen door Emmy Sonnemann overgehaald om gevangenen uit de concentratiekampen vrij te laten.

Dit bleef hij geruime tijd doen, iets wat hem later op een berisping van Hitler kwam te staan. Göring was woedend op Himmler en ging stampvoetend naar Hitler.

Deze besloot het kamp te sluiten en voorkwam hiermee een persoonlijke oorlog tussen Göring en Himmler, zijn twee grootste volgelingen.

Hij behield deze positie ook na de totale machtsovername van Hitler, na het overlijden van president Hindenburg.

Niemand, behalve Göring en Hitler, namen deze baan in eerste instantie serieus. Volgens het Verdrag van Versailles mocht Duitsland immers geen luchtmacht opbouwen.

Ondertussen liet Göring van de partijkas zijn grote landgoed ten noorden van Berlijn bouwen. Dit landgoed droeg de naam van zijn overleden eerste echtgenote Carin Göring , de Carinhall.

Tegelijkertijd bouwde hij op de Obersalzberg , het nazibolwerk nabij Berchtesgaden , een groot chalet. Zijn drang naar bezit zou de komende jaren alleen maar toenemen.

In april droeg Hitler Göring op om het bevel over de politie over te dragen aan Heinrich Himmler , die hierdoor de leiding over de politie, Gestapo en SS had.

Hij begon direct propaganda te maken voor het oprichten van een luchtmacht. De verhalen over Russische vliegtuigen boven Duits territorium deden al gauw in binnen- en buitenland de ronde.

De Britten zonden zelf een afgezant naar Göring om te praten over de verkoop van enkele militaire vliegtuigen. Intussen had Göring Erhard Milch en Karl-Heinrich Bodenschatz , zijn vroegere kameraden bij de luchtmacht, benaderd over een positie in zijn ministerie.

Milch, een halfjood, iets waar Göring zich nooit aan heeft gestoord, werd staatssecretaris. Deze organisatie was een geheime trainingsgroep voor Duitse piloten.

Ernst Udet werd door Göring ingeschakeld als adviseur. Al snel na zijn aanstelling liet Göring enkele vliegtuigfabrikanten weten dat hij flinke kredieten beschikbaar stelde voor de vliegtuigindustrie en dat er al vrij snel begonnen kon worden met de productie van Junkers Ju , Focke-Wulf Fw , Heinkel He 70 en Dornier -vliegtuigboten.

Voor de training van de luchtmacht haalde Göring diverse onderofficieren weg uit de Reichswehr. Zij moesten de piloten de discipline van een krijgsmacht bijspijkeren.

In kreeg Göring er nog een ministerie bij. Hij was namelijk benoemd tot Reichsjägermeister en Reichsforstmeister. Görings hervormingen, vooral die van de jachtwetten, waren erg nuttig voor de balans in de natuur.

Hij verbood onder meer vivisectie en wrede vallen. In de strijd om de macht waren ze allen, op SA-leider Röhm na, te druk bezig om samen te zweren tegen Hitler.

De SA was van mening dat ze beloond dienden te worden vanwege de steun aan Hitler, maar die had belangrijkere zaken aan het hoofd. Hij moest de Reichswehr voor zich zien te winnen.

Onder aanvoering van Göring werd er een complot gesmeed tegen Röhm. Andere belangrijke spelers waren hierin Himmler en Goebbels. Hij zou de SA met het leger willen laten samensmelten en als opperbevelhebber van het leger een staatsgreep plegen.

Göring zag dat echter wel. Samen met de andere nazileiders complementeren ze het dossier van Röhm. Göring speelde een grote rol in het complot tegen de SA-leider.

Hij speelde met name een belangrijke rol in het overtuigen van Hitler dat Röhm op korte termijn een staatsgreep wilde plegen.

Door Görings overredingskracht en de dossiers die waren samengesteld, werd de Führer overtuigd van het feit dat het noodzakelijk was om Röhm en de andere SA-leiders te elimineren.

Dit vond plaats in de nacht van 30 juni Tijdens deze nacht werden er in opdracht van Göring mensen in preventieve hechtenis genomen.

Göring wist Hitler echter te overtuigen van het feit dat het onrust bij de bevolking en president Von Hindenburg zou veroorzaken.

Tijdens de 'zuiveringen' werden officieel 74 doden gemeld. In het telegram dat hij stuurde stond: []. Herrn Ministerpräsident Göring Berlijn Teleg.

Mede door zijn optreden tijdens deze gebeurtenis, steeg Göring verder in het aanzien van Hitler. Dit zorgde ervoor dat Hitler op 7 december een geheim decreet uitvaardigde waarin hij Göring tot 'zijn plaatsvervanger voor alle aangelegenheden van het landsbestuur' maakte, mocht hij zelf niet in staat zijn plichten te vervullen.

In was het voor Göring duidelijk: het bestaan van de Luftwaffe moest openbaar worden gemaakt. De Deutscher Luftsportverband was inmiddels uitgegroeid tot een flinke organisatie.

Op 26 februari liet Reichsverteidigungsminister Von Blomberg op verzoek van Göring doorschemeren dat er in het geheim, tegen het verdrag van Versailles in, een luchtmacht was opgebouwd.

In maart had de Luftwaffe de beschikking over vliegtuigen en ruim Göring werd zoals afgesproken het opperbevel van de Luftwaffe toegewezen.

Op zijn bruiloft met Emmy Sonneman, op 10 april , trad de Luftwaffe voor het eerst in het openbaar. Zeker tweehonderd militaire vliegtuigen zweefden boven het echtpaar.

Later dat jaar, in september , werd tijdens de partijdag de Luftwaffe openlijk vertoond en de ontwikkelingen werden elders in Europa met argusogen bekeken.

Göring was van mening dat de ervaren Wever het officierkorps de juiste nationaalsocialistische mentaliteit kon toebrengen.

Eind en begin werd er begonnen met de eerste testvluchten van de tweede generatie Duitse gevechtsvliegtuigen, de Messerschmitt Bf en de Messerschmitt Bf Na het overlijden van generaal Wever - hij kwam om tijdens een vliegtuigongeluk - stelde Göring Albert Kesselring aan als nieuwe commandant.

Sinds het bestaan van de Luftwaffe publiekelijk bekend was gemaakt en Göring als opperbevelhebber was aangesteld, droomde hij ervan om de machtigste luchtmacht van Europa te hebben.

Hij wilde dat een groter deel van de bestedingen aan de Luftwaffe werden gewijd. Hitler had Göring laten weten dat in het Rijnland moest worden bezet en dat daarbij de Luftwaffe een sterke indruk bij moest achterlaten.

Göring vond het daar wat vroeg voor, omdat zijn luchtmacht nog niet gemoderniseerd was. Om meer gelden te verkrijgen, moest hij zich op economisch terrein wagen.

Hij nam daarvoor contact op met Hjalmar Schacht , de minister van Economische Zaken. Schacht liet echter al snel weten dat het volk al grote offers had gebracht en de spreekwoordelijke citroen inmiddels volledig was uitgeknepen.

Göring zei tegen Schacht dat hij ervan overtuigd was dat het volk bereid was nog grotere offers te brengen ten gunste van de herbewapening.

Door middel van een toespraak wist hij het volk achter zich te krijgen en daarop beval de Führer dat er meer gelden naar de herbewapening moest; Schacht gaf met tegenzin toe.

Göring werd mede hierdoor door Schacht op 16 april aanbevolen om de functie Reichskommissar für Rohstoffe und Devisen op zich te nemen.

Schacht hield echter geen rekening met het feit dat de economie in het Derde Rijk grotendeels op de bewapening was gericht. Al snel na zijn benoeming begint Göring met het uitbreiden van zijn bevoegdheden.

Göring had de volledige steun van Hitler en richtte op 1 mei een nieuwe, onafhankelijke instantie op en gaf zichzelf de titel Ministerpräsident Generaloberst Göring, Rohstoffe und Devisen.

In plaats van de bevoegdheden van Göring te beperken, breidde Hitler ze in de komende maanden flink uit. In oktober , tijdens een wandeling met Hitler, kreeg Göring te horen dat hij de functie van Beauftragter für den Vierjahresplan kreeg.

Hij had zeggenschap over alle instanties die betrokken waren bij de oorlogs economie. Hij moest onder meer zorgen voor 'voedselvrijheid van het Duitse volk' en meer grondstoffen en deviezen voor de bewapening.

Tevens werd hij belast om een 'oorlog tijdens de vrede' te voeren. Volgens een geheim memorandum van Hitler in kon alleen de verovering van nieuwe Lebensraum de tekorten aan grondstoffen duurzaam wegwerken.

Deze 'oorlog tijdens de vrede'-methode had ook invloed op het dagelijks leven. Göring stopte al het geld in de bewapening en dat ging ten koste van de woningbouw en voedselvoorziening.

De druk werd zo hoog opgevoerd door Göring, dat er al snel een nijpend tekort aan grondstoffen en arbeidskrachten waren. Vooral het ijzerertsprogramma zorgde voor problemen.

Om een economische crisis af te wenden, versnelde Göring de nazificatie van de industrie in het Ruhrgebied. In november trad Schacht terug als minister van Economische Zaken; hij kon de bewapeningswaanzin niet langer aanzien.

Zijn ontslag werd op 8 december aanvaard en Göring werd tijdelijk tot zijn opvolger benoemd. Tal van waarnemers, ook uit het buitenland, zagen in Göring de feitelijke rijkskanselier van Duitsland, die onder de soevereiniteit van Hitler werkte.

Tijdens de bijeenkomsten van de Pruisische ministerraad werden relatief veel wetten voorbereid. Vaak namen ook ministers van de rijksregering, zoals Gürtner Justitie en Von Neurath Buitenlandse Zaken deel aan besprekingen, wanneer thema's uit hun vakgebied werden besproken.

Göring gebruikte zijn nieuw verworven machtspositie ook voor persoonlijke doeleinden. Na de presentatie van de Luftwaffe en het zwijgen van de geallieerden, was de Duitse luchtmacht in de maanden daarna flink uitgebreid.

De eerste 'overwinning' op de geallieerden was binnen. Tijdens een vergadering tussen generaal Von Blomberg, Hitler en Göring, werd besloten dat Duitsland de Spaanse rebellentroepen, onder leiding van generaal Francisco Franco , zou helpen aan wapens, troepen en vliegtuigen.

Göring drong aan op een grootschalige inzet van de Luftwaffe, zodat deze een goede test zou ondergaan en op basis daarvan eventuele mankementen aan het licht kwamen.

Vanaf juni werd er door Duitsland steun verleend aan Franco, die streed tegen de socialistische regering van Spanje.

Al snel kwamen de eerste jagers en bombardementstoestellen in actie. Göring wilde alle mogelijke wapens en aanvalstactieken uitproberen en dat leidde op 26 april tot het bombardement op Guernica.

Het leidde met name vanuit het Brits parlement op kritiek. Göring werd dan ook niet - zoals aanvankelijk wel de bedoeling was - uitgenodigd voor de kroning van koning George VI.

Dit schoot bij Göring in het verkeerde keelgat en hij wilde nu snel uitvoeren wat hij al lang van plan was: Von Blomberg ten val brengen en zelf zijn plaats innemen.

Göring begon snel na Von Blombergs terugkeer uit Londen met het neerhalen van diens reputatie. Werner von Blomberg , zestig jaar oud, stond op het punt van hertrouwen.

Daar bij Göring bekend was dat Von Blombergs aanstaande vrouw in de gevangenis had gezeten wegens pornografische foto's en ze dertig jaar jonger was, zei hij onmiddellijk dat hertrouwen geen zin had.

Al snel nadat Von Blomberg was getrouwd, werd de ware aard van zijn vrouw door de media groots uitgelicht.

Hij zou een homoseksuele relatie hebben. De weg was vrijgemaakt om een nazi aan de top van het Oberkommando der Wehrmacht te plaatsen.

Göring was ervan overtuigd dat hij vanwege zijn grootse oorlogsverleden de aangewezen persoon was om de leiding op zich te nemen.

Hitler bevond zich in een dilemma. Enerzijds wist Hitler dat als hij een generaal van de landmacht tot opvolger van Von Blomberg zou benoemen, Göring het er als opperbevelhebber van de luchtmacht niet mee eens was ondergeschikt te zijn aan een generaal van de landmacht.

Wel werd Göring benoemd tot Generalfeldmarschall. Daar de Duitsers Oostenrijk wilden toevoegen aan het rijk, was het wachten op een geschikt moment.

Op 9 maart was dat moment al daar. De Oostenrijkse kanselier von Schuschnigg kondigde een referendum aan, met de vraag of Oostenrijk bij Duitsland moest worden gevoegd.

Allereerst schreef hij een brief aan von Schussnigg, waarin hij diens aftreden eiste. Deze nieuwe regering moest volgens Göring vragen om de intocht van Duitse troepen.

Op 11 maart regelde Göring via zevenentwintig telefoongesprekken tussen Berlijn en Wenen de koers van de annexatie. De Oostenrijkse president Miklas weigerde echter een nationaalsocialist op de plaats van Von Schuschnigg te installeren.

Göring dreigde daarop via Seyss-Inquart Oostenrijk binnen te vallen, maar opnieuw liet de president zich niet intimideren. Het beval in de naam van de führer Oostenrijk binnen te vallen en hard op te treden waar nodig.

Om 21 uur bereikte Göring het bericht dat president Miklas zijn bericht goed had ontvangen en de Oostenrijkse troepen had bevolen geen weerstand te bieden.

Na de annexatie van Oostenrijk richtte Hitler zich direct op het volgende doel: Sudetenland. Hij was van mening dat de Wehrmacht nog niet klaar was voor dergelijke acties.

Daarom drong Göring bij Hitler aan de kwestie Tsjecho-Slowakije net als Oostenrijk met dwang op te lossen. Een gewelddadige oplossing zou volgens Göring de westelijke mogendheden op het strijdtoneel kunnen trekken.

Hitler wilde van deze plannen echter niets weten. In een geheime conferentie van de rijkskanselarij liet Hitler weten over te gaan tot een aanval.

Hij nam contact op me de regeringen in Londen en Parijs en liet weten bereid te zijn om te onderhandelen. Hij probeerde met dwang en verleiding de westelijke mogendheden ertoe te bewegen kalm te blijven.

Als het op buitenlandse politiek aankwam, verloor Göring snel zijn machtspositie aan Joachim von Ribbentrop , die Konstantin von Neurath begin had opgevolgd als minister van Buitenlandse Zaken.

Von Ribbentrop was een uiterst volgzaam persoon en daar had Hitler destijds behoefte aan. De Sudeten-Duitsers werden opgeroepen afstand te nemen van de Praagse regering en de Wehrmacht werd op 1 oktober in staat van paraatheid gebracht.

Göring, die veelvuldig met Britse en Franse diplomaten onderhandelden, probeerde op allerlei manieren een oorlog te voorkomen.

Göring nodigde de Britse premier Neville Chamberlain uit om te spreken over de Sudeten-kwestie.

De ontmoeting, die plaatsvond op 15 september, maakte de situatie er alleen maar grimmiger op. Chamberlain en Göring waren wel uit op vrede, maar Hitler eiste de teruggave van het Sudetenland.

Göring bleef op allerlei manieren proberen om tot een overeenkomst te komen die de vrede zou bewaren. Uiteindelijk bood Mussolini aan om te bemiddelen in deze kwestie en dit leidde tot de conferentie van München.

Göring had tijdens de conferentie zelf weinig aandeel, maar had van tevoren al alles zorgvuldig voorbereid. Ze stemden dan ook in met vrijwel alle Duitse eisen.

Göring had in de maanden daarvoor namelijk een lid van de Franse ambassade, Paul Stehlin , laten zien wat de kracht van het huidige Duitse leger was.

Hoewel Görings aandeel aan de conferentie zelf minimaal was, had hij de uitkomst in grote mate van tevoren al bepaald.

Hoewel de uitkomst voor de Duitsers uiterst positief was, voor 10 oktober moest het Sudetenland worden overgedragen aan Duitsland, bleek Hitler ontevreden over de 'laffe' houding van Göring.

In de avond 9 november , twee dagen na de aanslag op de Duitse diplomaat Ernst vom Rath , werd bekend dat Vom Rath aan zijn verwondingen was overleden.

Göring en Himmler hadden van Hitler te horen gekregen zich nergens mee te bemoeien. Hitler gaf Göring in de middag van 10 november het bevel om alle Joden uit het bedrijfsleven te weren.

Göring, die het niet eens was met deze maatregelen, ging daarop het persoonlijke gesprek aan met Hitler. Tijdens dit gesprek maakte Hitler duidelijk dat de Joden ook niet meer mochten deelnemen aan culturele manifestaties en de 'Duitse bossen' niet meer mochten betreden.

Daarnaast eiste hij dat de Joden de schade van de Kristallnacht zouden vergoeden en stelde het te betalen bedrag vast op 1 miljard Reichsmark.

Twee dagen na de Kristallnacht, op 12 november , belegde Göring in het Reichsluftfahrtsministerium een vergadering voor ongeveer honderd man.

Göring wilde de balans van de novemberprogrom, zoals de Kristallnacht ook wel wordt genoemd, opstellen. De grote schade die was toegebracht aan winkels en dergelijke, had veel verzekeringsaanvragen opgeleverd en dat had weer grote gevolgen voor het economisch plan van Göring.

Hij deed daarover de volgende uitspraak:. Ik had liever gehad, dat jullie joden hadden doodgeslagen en niet zoveel schade aangericht.

Aan het eind van de vergadering deed Göring verslag van de te nemen maatregelen: de Joden moesten een boete van een miljard Reichsmark betalen, werden uitgesloten van het bedrijfsleven en waren verantwoordelijk voor de schade die was aangericht aan hun eigen bezittingen.

Zeven weken na de uitvaardiging van deze verordeningen, probeerde Göring de Joden wederom enkele pesterijen te besparen.

Zo voorkwam hij onder meer dat de huurbescherming van Joden in zijn geheel werd afgeschaft en eiste hij een kleine negen maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog dat de emigratie van Joden moest worden ondersteund, waarbij vooral de minderbedeelden bij hun pogingen moesten worden geholpen.

Op 1 september, de dag dat de Duitsers de aanval op Polen openden, werd Göring door Hitler publiekelijk benoemd tot zijn opvolger. Veel opzien baarde Göring als Rijksjagermeester.

De op de jacht verzotte Göring was de chef van alle jagers in het Duitse Rijk. Hij organiseerde grote drijfjachten en zorgde als minister van Bosbouw voor voorbeeldige jachtwetten.

Het hoogtepunt van zijn macht kwam nadat Engeland en Frankrijk Duitsland de oorlog verklaarden in , toen Hitler speciaal voor hem de functie van Rijksmaarschalk in het leven riep.

Na de inlijving van Oostenrijk was Göring tevreden met het bereikte resultaat. Hij bereidde de economie en zijn luchtmacht wel voor op een oorlog in , maar was vooral uit op consolidatie van de — in de eerste plaats door hemzelf bedachte en — in de winter van bereikte staatkundige machtspositie.

Hij was dan ook een van de drijvende krachten achter het vinden van een diplomatieke oplossing in de Sudetencrisis. Volgens sommige lezingen had weliswaar Mussolini een conferentie voorgesteld, maar was het idee afkomstig van Göring.

In zekere zin was de uitkomst een triomf voor Göring, maar dit was de laatste keer dat Hitler naar hem zou luisteren inzake buitenlandse politiek.

Tijdens de crisis na de onafhankelijkheidsverklaring van de Eerste Slowaakse Republiek in maart nam Göring samen met Ribbentrop deel aan de intimidatie van de Tsjechoslowaakse president Dr.

Görings dreigement om zijn luchtmacht Praag te laten bombarderen deed de jarige, aan een hartkwaal lijdende president flauwvallen; een injectie door dr.

Morell bracht hem bij waarna hij de overgave tekende. In waren de Luftwaffe , de Kriegsmarine en de Duitse economie onvoldoende voorbereid op een langdurige oorlog, en Göring besefte dat.

Toch benoemde Hitler Göring tot zijn plaatsvervanger, mocht hem wat overkomen. Begin september bombardeerden een paar Britse vliegtuigen Berlijn, waarop enkele cynische Berlijners zich 'afvroegen waar Meier toch was'.

Göring werd door een boze Hitler die op dat moment Molotov op visite had op het matje geroepen en moest zijn Luftwaffe inzetten in een vergeldingsbombardement op een Engelse stad.

Deze strategische blunder gaf de Britten het gedroomde excuus hun prangende pilotentekort aan te vullen en de Luftwaffe verliezen te doen lijden boven Engeland en de Noordzee.

Na de Amerikaanse oorlogsdeelname namen de bombardementen op Duitsland en bezet gebied in alle hevigheid toe, in raids waaraan soms meer dan 1.

Görings Luftwaffe vocht dapper en verbeten terug, maar was tegen deze overmacht niet opgewassen en zo liep zijn imago zware schade op.

Desalniettemin was Göring als hoofd van de Luftwaffe verantwoordelijk voor de terreurbombardementen die door Duitsland waren uitgevoerd waaronder:.

Sinds was Göring directeur van het 'Vierjarenplan voor Bewapening' om Duitsland zo voor te bereiden op oorlog. Hij kwam hierdoor in conflict met Hjalmar Schacht die graag minder nadruk op autarkie en het militair apparaat wilde hebben.

Göring wist het pleit uiteindelijk te winnen. Ten slotte beheerste hij een groot deel van de Duitse economie en werd de baas van de zogenaamde, ' Hermann Göring Werke ' die groter waren dan Krupp , en door corrupte praktijken een van de rijkste mensen van het Derde Rijk.

Hij bezat diverse kastelen en buitenplaatsen. Gedurende de oorlog werd zijn drang tot bezit door niets meer geremd; zo confisqueerde Göring een gigantische hoeveelheid kunstvoorwerpen , veelal van rijke Joden en musea in door Duitsland bezette landen, onder andere een deel van de handelsvoorraad van de Joodse miljonair en kunsthandelaar Jacques Goudstikker.

Van alle nazi's aan de top was Hermann Göring echter degene die de meeste Joden, die op hem een beroep deden, gered heeft en verzuchtte hij in de zomer van tegen een medewerker.

En toen iemand van de Gestapo hem duidelijk maakte dat veldmaarschalk Milch een Joodse vader had, snauwde hij de man toe. Het verlies van de Slag om Engeland en andere verliezen zoals bij Stalingrad waarbij de Luftwaffe een hoofdrol speelde, ontnamen hem echter veel van zijn prestige, niet in de laatste plaats bij Hitler zelf.

Tegen het einde van de oorlog liet Göring een groot deel van zijn geroofde schatten opslaan in grotten met het plan om ze na de oorlog naar een veiligere plaats te verslepen of te verkopen.

Al snel werden deze grotten door de geallieerden ontdekt. Zo bleven deze kunstvoorwerpen bewaard voor het nageslacht.

In de gevangenis in Neurenberg bromde hij tegen een medegevangene:. Toch was Göring een van de nazi's die naast Hitler grote populariteit bezat bij de bevolking.

The division was sent to Tunisia piecemeal, where it eventually surrendered with the rest of Panzer Army Africa. After the Allied invasion of Sicily was launched on 10 July , the division was engaged at the Amphibious Battle of Gela and the Battle of Centuripe , retreating to Messina afterward.

When the armistice between Italy and Allied armed forces was signed, the division took part in the Operation Achse to disarm Italian troops.

The division participated in the fighting following the Allied landing at Salerno in Operation Avalanche on 9 September. It then retreated towards the Volturno — Termoli line, and then to the Gustav Line , where it was pulled out of the line for rest and refit.

After the start of the Allied offensive, Operation Diadem , on 12 May, the division retreated towards Rome and then abandoned the city.

In August, its counter-attack against the Magnuszew bridgehead, defended by the 8th Guards Army, failed after heavy fighting.

Between August and September , the division used captured Polish non-combatant civilians as human shields when attacking the insurgents' positions during the Warsaw uprising.

Following the destruction of the town, the division was attached to the newly formed Army Group Vistula formed 24 January , defending the ruins of Warsaw in what Hitler termed " Festung Warschau ", or Fortress Warsaw.

During the Vistula-Oder Offensive , much of the division was broken in battle. In April, the remnants of the Hermann Göring Panzerkorps were sent to Silesia , and in heavy fighting were slowly pushed back into Saxony.

On April 22, the Fallschirm-Panzer-Division 1. Hermann Göring was one of two divisions that broke through the inter-army boundary of the Polish 2nd Army Polish People's Army or LWP and the Soviet 52nd Army, in an action near Bautzen , destroying parts of their communications and logistics trains and severely damaging the Polish LWP 5th Infantry Division and 16th Tank Brigade before being stopped two days later.

In early May, units of the corps attempted to break out towards the American forces on the Elbe , but were unsuccessful. The corps surrendered to the Red Army on 8 May According to a British Government report, the Hermann Göring Division was involved in several reprisal operations during its time in Italy.

Soldiers of the Hermann Göring Division used civilians as human shields in front of its tanks while clearing barricades during the Warsaw Uprising.

Units of the division were also involved in Putten raid. Structure of the division: [13]. From Wikipedia, the free encyclopedia. This article needs additional citations for verification.

Please help improve this article by adding citations to reliable sources. Unsourced material may be challenged and removed. Politische Soldaten.

He was appointed commander-in-chief of the Luftwaffe air force , a position he held until the final days of the regime.

Upon being named Plenipotentiary of the Four Year Plan in , Göring was entrusted with the task of mobilizing all sectors of the economy for war, an assignment which brought numerous government agencies under his control and helped him become one of the wealthiest men in the country.

In September Hitler designated him as his successor and deputy in all his offices. After the Fall of France in , he was bestowed the specially created rank of Reichsmarschall , which gave him seniority over all officers in Germany's armed forces.

By , Göring was at the peak of his power and influence. As the Second World War progressed, Göring's standing with Hitler and with the German public declined after the Luftwaffe proved incapable of preventing the Allied bombing of Germany's cities and resupplying surrounded Axis forces in Stalingrad.

Around that time, Göring increasingly withdrew from military and political affairs to devote his attention to collecting property and artwork, much of which was stolen from Jewish victims of the Holocaust.

Informed on 22 April that Hitler intended to commit suicide, Göring sent a telegram to Hitler requesting his permission to assume leadership of the Reich.

Considering his request an act of treason, Hitler removed Göring from all his positions, expelled him from the party, and ordered his arrest.

After the war, Göring was convicted of conspiracy , crimes against peace , war crimes and crimes against humanity at the Nuremberg trials in He was sentenced to death by hanging, but committed suicide by ingesting cyanide hours before the sentence was to be carried out.

Göring was the fourth of five children by Heinrich's second wife, Franziska Tiefenbrunn —15 July , a Bavarian peasant.

Göring's elder siblings were Karl, Olga, and Paula; his younger brother was Albert. At the time that Göring was born, his father was serving as consul general in Haiti , and his mother had returned home briefly to give birth.

She left the six-week-old baby with a friend in Bavaria and did not see the child again for three years, when she and Heinrich returned to Germany.

Epenstein provided the Göring family, who were surviving on Heinrich's pension, first with a family home in Berlin-Friedenau, [7] then in a small castle called Veldenstein, near Nuremberg.

Göring's mother became Epenstein's mistress around this time, and remained so for some fifteen years. Epenstein acquired the minor title of Ritter knight von Epenstein through service and donations to the Crown.

Interested in a career as a soldier from a very early age, Göring enjoyed playing with toy soldiers and dressing up in a Boer uniform his father had given him.

He was sent to boarding school at age eleven, where the food was poor and discipline was harsh. He sold a violin to pay for his train ticket home, and then took to his bed, feigning illness, until he was told he would not have to return.

He became a mountain climber, scaling peaks in Germany, at the Mont Blanc massif , and in the Austrian Alps. At sixteen he was sent to a military academy at Berlin Lichterfelde , from which he graduated with distinction.

The next year his mother had a falling-out with Epenstein. The family was forced to leave Veldenstein and moved to Munich ; Göring's father died shortly afterwards.

He was hospitalized with rheumatism , a result of the damp of trench warfare. While he was recovering, his friend Bruno Loerzer convinced him to transfer to what would become, by October , the Luftstreitkräfte "air combat forces" of the German army, but his request was turned down.

He was discovered and sentenced to three weeks' confinement to barracks, but the sentence was never carried out. By the time it was supposed to be imposed, Göring's association with Loerzer had been made official.

They flew reconnaissance and bombing missions, for which the Crown Prince invested both Göring and Loerzer with the Iron Cross , first class.

After completing the pilot's training course, Göring was assigned to Jagdstaffel 5. Seriously wounded in the hip in aerial combat, he took nearly a year to recover.

He then was transferred to Jagdstaffel 26 , commanded by Loerzer, in February He steadily scored air victories until May, when he was assigned to command Jagdstaffel Serving with Jastas 5, 26, and 27, he continued to win victories.

Three were possible and 17 were certain, or highly likely. In the last days of the war, Göring was repeatedly ordered to withdraw his squadron, first to Tellancourt airdrome, then to Darmstadt.

At one point, he was ordered to surrender the aircraft to the Allies; he refused. Many of his pilots intentionally crash-landed their planes to keep them from falling into enemy hands.

Like many other German veterans, Göring was a proponent of the Stab-in-the-back legend , the belief which held that the German Army had not really lost the war, but instead was betrayed by the civilian leadership: Marxists, Jews, and especially the Republicans , who had overthrown the German monarchy.

Göring remained in aviation after the war. He tried barnstorming and briefly worked at Fokker. After spending most of living in Denmark , he moved to Sweden and joined Svensk Lufttrafik , a Swedish airline.

Göring was often hired for private flights. During the winter of —, he was hired by Count Eric von Rosen to fly him to his castle from Stockholm. Invited to spend the night, Göring may at this time have first seen the swastika emblem, which Rosen had set in the chimney piece as a family badge.

Estranged from her husband of ten years, she had an eight-year-old son. Göring was immediately infatuated and asked her to meet him in Stockholm.

They arranged a visit at the home of her parents and spent much time together through , when Göring left for Munich to take political science at the university.

Carin obtained a divorce, followed Göring to Munich, and married him on 3 February Göring joined the Nazi Party in after hearing a speech by Hitler.

I liked him. I made him the head of my SA. He is the only one of its heads that ran the SA properly. I gave him a dishevelled rabble.

In a very short time he had organised a division of 11, men. Hitler and the Nazi Party held mass meetings and rallies in Munich and elsewhere during the early s, attempting to gain supporters in a bid for political power.

Göring, who was with Hitler leading the march to the War Ministry, was shot in the groin. He remained in hospital until 24 December.

The Görings—acutely short of funds and reliant on the good will of Nazi sympathizers abroad—moved from Austria to Venice. In May they visited Rome, via Florence and Siena.

Göring met Mussolini, who expressed an interest in meeting Hitler, who was by then in prison. Personal problems continued to multiply.

By , Carin's mother was ill. Göring had become a violent morphine addict; Carin's family were shocked by his deterioration.

Carin, who was ill with epilepsy and a weak heart, had to allow the doctors to take charge of Göring; her son was taken by his father.

He returned to Germany when an amnesty was declared in and resumed working in the aircraft industry. Meanwhile, the Nazi Party was in a period of rebuilding and waiting.

The economy had recovered, which meant fewer opportunities for the Nazis to agitate. Membership in the party increased from 27, in to , in and , in In the May elections the Nazi Party only obtained 12 seats out of an available in the Reichstag.

In the July election , the Nazis won seats to become far and away the largest party in the Reichstag. By longstanding tradition, the Nazis were thus entitled to select the President of the Reichstag , and elected Göring to the post.

The Reichstag fire occurred on the night of 27 February Göring was one of the first to arrive on the scene. Marinus van der Lubbe —a Communist radical—was arrested and claimed sole responsibility for the fire.

Göring immediately called for a crackdown on Communists. The Nazis took advantage of the fire to advance their own political aims.

The Reichstag Fire Decree , passed the next day on Hitler's urging, suspended basic rights and allowed detention without trial.

Activities of the German Communist Party were suppressed, and some 4, Party members were arrested. Shirer and Alan Bullock , are of the opinion that the Nazi Party itself was responsible for starting the fire.

At the Nuremberg trials , General Franz Halder testified that Göring admitted responsibility for starting the fire. He said that, at a luncheon held on Hitler's birthday in , Göring said, "The only one who really knows about the Reichstag is I, because I set it on fire!

During the early s, Göring was often in the company of Emmy Sonnemann , an actress from Hamburg. A large reception was held the night before at the Berlin Opera House.

Fighter aircraft flew overhead on the night of the reception and the day of the ceremony, [54] at which Hitler was best man.

When Hitler was named chancellor of Germany in January , Göring was appointed as minister without portfolio , Minister of the Interior for Prussia, and Reich Commissioner of Aviation.

Frick and head of the Schutzstaffel SS Heinrich Himmler hoped to create a unified police force for all of Germany, but Göring on 30 November established a Prussian police force, with Rudolf Diels at its head.

The force was called the Geheime Staatspolizei , or Gestapo. Göring, thinking that Diels was not ruthless enough to use the Gestapo effectively to counteract the power of the SA, handed over control of the Gestapo to Himmler on 20 April Hitler was deeply concerned that Ernst Röhm , the chief of the SA, was planning a coup.

Enraged, Hitler ordered the arrest of the SA leadership. Röhm was shot dead in his cell when he refused to commit suicide; Göring personally went over the lists of detainees—numbering in the thousands—and determined who else should be shot.

At least 85 people were killed in the period of 30 June to 2 July, which is now known as the Night of the Long Knives.

A retroactive law was passed making the action legal. Any criticism was met with arrests. One of the terms of the Treaty of Versailles , which had been in place since the end of World War I, stated that Germany was not allowed to maintain an air force.

After the signing of the Kellogg—Briand Pact , police aircraft were permitted. Göring was appointed Air Traffic Minister in May Germany began to accumulate aircraft in violation of the Treaty, and in the existence of the Luftwaffe was formally acknowledged, [63] with Göring as Reich Aviation Minister.

During a cabinet meeting in September , Göring and Hitler announced that the German rearmament programme must be sped up. Göring created a new organisation to administer the Plan and drew the ministries of labour and agriculture under its umbrella.

He bypassed the economics ministry in his policy-making decisions, to the chagrin of Hjalmar Schacht , the minister in charge. Huge expenditures were made on rearmament, in spite of growing deficits.

In this way, both of these institutions were brought under Göring's control under the auspices of the Four Year Plan. Göring had acted as witness at Blomberg's wedding to Margarethe Gruhn, a year-old typist, on 12 January Information received from the police showed that the young bride was a prostitute.

Blomberg was forced to resign. Göring did not want Fritsch to be appointed to that position and thus be his superior.

Several days later, Heydrich revealed a file on Fritsch that contained allegations of homosexual activity and blackmail. The charges were later proven to be false, but Fritsch had lost Hitler's trust and was forced to resign.

Göring asked for the post of War Minister, but was turned down; he was appointed to the rank of Generalfeldmarschall. Hitler took over as supreme commander of the armed forces and created subordinate posts to head the three main branches of service.

As minister in charge of the Four Year Plan, Göring became concerned with the lack of natural resources in Germany, and began pushing for Austria to be incorporated into the Reich.

The province of Styria had rich iron ore deposits, and the country as a whole was home to many skilled labourers that would also be useful.

Hitler had always been in favour of a takeover of Austria, his native country. He met the Austrian Chancellor Kurt Schuschnigg on 12 February , threatening invasion if peaceful unification was not forthcoming.

The Nazi Party was made legal in Austria to gain a power base, and a referendum on reunification was scheduled for March.

When Hitler did not approve of the wording of the plebiscite, Göring telephoned Schuschnigg and Austrian head of state Wilhelm Miklas to demand Schuschnigg's resignation, threatening invasion by German troops and civil unrest by the Austrian Nazi Party members.

Schuschnigg resigned on 11 March and the plebiscite was cancelled. By the next morning, German troops that had been massing on the border marched into Austria, meeting no resistance.

Although Joachim von Ribbentrop had been named Foreign Minister in February , Göring continued to involve himself in foreign affairs.

Neville Chamberlain was in favour of a meeting, and there was talk of a pact being signed between Britain and Germany. In February , Göring visited Warsaw to quell rumours about the upcoming invasion of Poland.

He had conversations with the Hungarian government that summer as well, discussing their potential role in an invasion of Czechoslovakia. At the Nuremberg Rally that September, Göring and other speakers denounced the Czechs as an inferior race that must be conquered.

Although many in the party disliked him, [76] before the war Göring enjoyed widespread personal popularity among the German public because of his perceived sociability, colour and humour.

The Nazi press was on Göring's side. Other leaders, such as Hess and Ribbentrop, were envious of his popularity. Göring and other senior officers were concerned that Germany was not yet ready for war, but Hitler insisted on pushing ahead as soon as possible.

With the help of the Luftwaffe, the Polish Air Force was defeated within a week. As a result of this promotion, he was the highest-ranking soldier in Germany until the end of the war.

The UK had declared war on Germany immediately after the invasion of Poland. In July , Hitler began preparations for an invasion of Britain.

Hermann Goering Navigatiemenu Video

Nazi Hunters: Part 12 Goering The Star Exhibit Werke Aufbau e. Januar Herzen Liebe Göring von Tatort Konstanz zum Reichskommissar für den Luftverkehr bestellt. Göring, Michael Christian. Hintrager, Südwestafrika in d. Nachdem Hitler und Eva Braun am Februar zum Generalfeldmarschall befördert. Höhle Der Löwen Verpasst Juli wurde ihm das Kommando des berühmten Richthofen-Geschwaders übertragen. Ab Mai war er Oberbefehlshaber der Luftwaffe. September unerwartet starb. Wilhelm in Emmerich u. November am Hitlerputsch teil, der von einer Einheit der bayerischen Landespolizei beendet wurde. Hitler ernannte Göring zu seinem Nachfolger. Leben G. Mitglied der Reichsregierung. Quinn vernommen. Mai nach Augsburg geflogen, wo er in einem Internierungslager der Amerikaner im Stadtteil Bärenkeller zehn Tage Oscar 2019 Live u. Ab Oktober betrieb er als Beauftragter für den Vierjahresplan die weitere Aufrüstung der Wehrmacht zur Vorbereitung eines Angriffskrieges. Im Januar bestand er das Abitur. Die Aufgaben Görings, der auch Beauftragter für den Vierjahresplan war, brachten es mit sich, dass er Wieder Allein Zu Haus Wegen seines Gelenkrheumatismus wurde er am Oberforstmeister Walter Frevert berichtete in seinen Büchern über Görings Jagdneid, wenn einer seiner Prager Botschaft Frankfurt einen zu starken Hirsch geschossen hatte.